Projekt „Tożsamości Odzyskane Interwencje” to inicjatywa, której głównym celem było budowanie autentycznego dialogu międzypokoleniowego i wzmacnianie więzi między najmłodszymi (dziećmi w wieku 8-13 lat) a najstarszymi mieszkańcami warszawskiej Sadyby.
Nasze działania dążyły do przełamywania stereotypów związanych z wiekiem, przeciwdziałania wykluczeniu społecznemu oraz integracji społeczności lokalnej. Bardzo ważnym aspektem było również odkrywanie dziedzictwa kulturowego i historycznego okolicy oraz zachęcenie uczestników do poznania korzeni swoich rodzin, co pozwala budować silną tożsamość w dzisiejszym pędzącym świecie.
Główne działania zrealizowane w ramach projektu:
Dzieci i młodzież uczyły się, jak planować i przeprowadzać wywiady biograficzne, a także poznawały metody pracy z pamięcią i wspomnieniami.
Uczestnicy poznawali zasady obsługi aparatów, kompozycji i różnych technik fotograficznych, łącząc pracę w plenerze z działaniami w ciemni i edycją komputerową.
Dzieci uczyły się zasad działania archiwów społecznych, sposobów opisywania i prostej konserwacji starych fotografii, a w części plastycznej tworzyły unikalne drzewa genealogiczne własnych rodzin.
Uczestnicy eksplorowali dzielnicę, fotografując nie tylko znaną architekturę, ale też ukryte detale i ludzi, którzy tworzą charakter tego miejsca.
Wykorzystując zdobytą wiedzę, dzieci przeprowadziły 13 wywiadów biograficznych z najstarszymi mieszkańcami Sadyby, dokumentując historię mówioną dzielnicy.
Zorganizowaliśmy spotkanie międzypokoleniowe, podczas którego seniorzy, na żywo, dzielili się z młodzieżą ciekawymi historiami z Sadyby.
Czas płynie, a pamięć bywa ulotna. Dlatego grupa znajomych, sąsiadów i kolegów z jednej klasy postanowiła ocalić od zapomnienia „kawałek” swojej Sadyby – tej peerelowskiej i tej późniejszej. Wspomnienia bohaterów tej publikacji ożywają dzięki opowieściom o jeziorku, szkole, „Sadybiance”, targu czy kiosku ze „Świerszczykiem”. To z nimi możemy dziś zajrzeć nad jezioro, kopać tunele w piasku, zagrać w zbijaka czy posmakować okrągłego chleba z chrupiącą skórką.
Ta wyjątkowa publikacja to nie tylko zbiór anegdot. To także zapis zmian, jakie zachodziły w dzielnicy i w jej mieszkańcach, wzbogacony zdjęciami z domowych szuflad oraz kolażami wykonanymi przez dzieci podczas obchodów stulecia powstania Sadyby. Choć każdy z autorów pamięta to samo, robi to na swój wyjątkowy, niepowtarzalny sposób.
Książki odbiła się wielkim echem na całej Sadybie a na jej premierę przyszły tłumy ludzi.
Skąd pomysł? Z prostej potrzeby serca – z obawy, że jeśli nie spiszemy tego, co mają do powiedzenia odchodzące pokolenia, bezpowrotnie to utracimy. Ich wspomnienia utrwalone na kartach tej książki są bezcenną lekcją historii dla młodszych pokoleń i dowodem na to, że w tym miejscu i w tym czasie po prostu dobrze się bawiliśmy. To bardzo cenne świadectwo dla przyszłych pokoleń.
Zapraszamy do lektury i wspólnej podróży w czasie!
Wspomnienia z naszej Sadyby (PDF)
Wystawa fotografii.
Jednym z istotnych efektów warsztatów historyczno-fotograficznych poświęconych dzielnicy Sadyby była wystawa fotografii przygotowana przez dzieci w wieku 8–13 lat w ich własnej szkole. Wielkoformatowe wydruki ozdobiły całą placówkę – można je było podziwiać na korytarzach, w salach i przestrzeniach wspólnych, a wystawę zwiedzały wszystkie klasy, od najmłodszych po najstarsze. Co ważne, prace nie zniknęły po zakończeniu projektu – wiszą tam do dziś i na stałe wpisały się w wystrój szkolnych korytarzy, przypominając o wspólnej przygodzie z historią i fotografią oraz o dziedzictwie dzielnicy.